Zuiderdijk

Zuiderdijk

Zuiderdijk van Drechterland

De Zuiderdijk van Drechterland is de dijk vanaf de voormalige Ketenpoort (ligt onder de Polva fabriek) van Enkhuizen tot de Oosterpoort van Hoorn.

Veel van de historie is door Johan Schilstra in zijn boek in de Ban van de Dijk beschreven.
Door de inzet van Johan Schilstra, als lid van de Provinciale Staten, werd de Omringdijk, door de provincie Noord – Holland tot provinciaal monument verklaard.

De Zuiderdijk is een onderdeel van de Omringdijk.
De Zuiderdijk heeft een zeer oude lange geschiedenis.
De Omringdijk is een cultureel historisch monument met een ouderdom van ongeveer 800 jaar.
Vele waardevolle oudheidkundige vondsten kwamen te voorschijn.
Waaronder de wierdijk en enkele oude gemetselde sluizen.
De Westfriezen, die deze dijk zelf hebben aangelegd en steeds moesten verzwaren, hadden slechts een doel voor ogen: de dijk zo sterk maken dat deze de krachtigste stormen kon weerstaan.( het keren van het water van de Zuiderzee onder de meest zware omstandigheden om veilig achter de Zuiderdijk te kunnen wonen en werken.)

Na 1570 is de Zuiderdijk niet meer doorgebroken en vanaf 1675 is de Suyder Cogge van het zoute zeewater verschoond gebleven.
In 1675 kwam het zeewater via de achterdeur van de Suyder Cogge binnen.
De oorzaak was toen de dijkdoorbraak van de Westerdijk van Drechterland ten zuiden van Scharwoude.
Via een doorbraak van de Zwaagdijk verdween ook dit gedeelte van Drechterland tijdelijk onder water.

Rijkswaterstaat heeft bepaald dat het Markermeer een groot water is.
Vanwege deze maatregel, die ministerieel is geaccordeerd, zijn de dijken rond het Markermeer primaire dijken geworden.
Rijkswaterstaat eist dat deze dijken aan bepaalde voorwarden moeten voldoen bij een bepaalde waterstand. Bestuurlijk is dit tot het hoogste niveau geverifieerd.
De voorbereiding van het werk is rond 2002 gestart met het samenstellen van de MER.
Vervolgens is een Ontwerpplan opgesteld.
Dit Ontwerpplan is als het ware een vervolg op een plan tot verzwaring van de Zuiderdijk dat door de Hoogheemraadschap Noordhollands Noorderkwartier en het Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen in Kennemerland en Westfriesland is opgesteld.
Dit plan is in 1995 bestuurlijk vastgesteld.
De werkzaamheden aan de dijkverzwaring begonnen in februari 2008.

Foto's Zuiderdijk

Zuiderdijk

Ik probeer elke dag een klein uurtje te wandelen op de dijk.
Soms neem ik mijn camera mee en neem ik de volgende foto’s van de Dijk en het Markermeer

Renovatie van de dijk

Dijkverzwaring (2008 t/m 2012)

Dijkversterking (Enkhuizen – Hoorn)
Het liep wat uit, 2 jaar gepland, dat werden 5 hele vervelende jaren, let wel het was een stukje dijk van 14 Km.
Omwoners die aan dijk wonen hebben nog steeds problemen (2014) een huis in Oosterleek staat nog steeds in de steigers, buiten maar ook binnen.
Ook de kosten liepen goed uit de hand!!
Van de dijkverzwaring heb ik foto’s en van de 4800 foto’s heb ik een video gemaakt!
Foto’s en de video geven een goede indruk wat er allemaal voor nodig was, om een stukje dijk van 14Km te verzwaren!!

Dijkversterking tussen Enkhuizen en Hoorn.
Er werd maar een klein stukje Noordse stenen teruggezet, tussen het strandje en ‘ t Vuurtje van Oosterleek. nI.v.m. geld werd er bijna overal basalton geplaatst.
In Nederland zijn er nog zo’n 26 mensen die Noordse stenen plaatsen.

Zeewier
Grote delen van de dijk bestonden uit geperste zeewier.

Een kleine uiteenzetting over het zeewier!

Nadat de Zuiderzee na 1500 zout/ brak water bevatte, groeide het zeewier in grote hoeveelheden op de bodem van de Zuiderzee. Dit wier werd gemaaid en op de dijk gebracht en gedroogd.
Na vier dagen drogen werd het op een 1.50 tot 2.00 m brede strook voor de dijk (wierriem) gestapeld.
Omdat het zeewier een droog en dus licht product was, werd voor de wierriem een palenrij in de grond geheid. De palen waren ongeveer 30 cm in doorsnede en stonden ongeveer 90 cm uit elkaar. In de tijd dat men deze constructie toepaste, had men als maten de Drechterlandse maten.
Deze bestonden uit duimen, voeten en roeden als lengtematen.
Als deze maten naar de toen geldende maten worden terug berekend stonden de palen ongeveer 2 voeten uit elkaar en waren ongeveer een voet dik.
Een Rijnlandse voet was 31, 395 m lang.
Door de invloed van het weer (rotting) moest de bovenste laag van het wier om de 3 of 4 jaar worden vervangen.
De bovenste laag werd verwijderd en door een nieuwe laag vervangen.