Achter elkaar liggen:

Voores (voorhuis)
Wening (woning)
Keuken met bak (regenwaterput)
Berghok
Koeies (Kleine stal)
Opkamertje
Kelder

De lage wand van het koestalletje loopt niet door tot de voorgevel.

Het ‘voorhuis’ heeft een gesloten voorgevel, met een voordeur. De vloer bestaat uit gele en groene geglazuurde plavuizen die in een patroon gelegd zijn. De houten wanden zijn enkelvoudig. In het voorhuis kon niet worden gestookt, de dubbele schouw bevindt zich in de scheidingswand tussen de twee meer achterwaartse gelegen woonvertrekken.

De eerstvolgende woonkamer heeft evenals het voorhuis in beide zijgevels een raam. De beide bedsteden en de kast.

Het schouwtje is bezet met aardige gekleurde tegels. Rug aan rug bevindt zich in de achterste kamer een gelijkwaardig exemplaar. Naast dit vertrek begint de eenzijdige lagewand. Het eerste stuk ervan wordt ingenomen door een berghok met een vloer van blauwe plavuizen. 

Het is geen bakkamertje, want de bak is in de kast in de andere hoek van de kamer. Deze regenwaterput is uitgemetseld in een keldertje, dat naast de kleine koestal op de achterhoek van het huisje wordt aangetroffen. Voor een kelder is dit een in Noord-Holland zeer ongewone plaats. 

De buitenmuur, die zich spoedig tot 59 cm verdikt en de binnenmuur, die ook al 35 cm dik is,
wettigen wel de verwachting, dat bij de bouw van het boerderijtje gebruik gemaakt is van een reeds bestaand keldertje, dat zelfs van een bijzonder gebouw afkomstig lijkt te zijn.
Misschien is het wel een stenen-kamer geweest. 

(Stenen-kamer is de betiteling van enkele zeer oude huizen in Noord-Holland, die niet alleen terwille van welgesteldheid of de degelijkheid, maar.ook om tegen belagers veiligheid te bieden, van steen werden opgetrokken.)

De ouderdom is moeilijk vast te stellen, het Kadaster heeft de herbouw van de koemuur vastgelegd in het jaar 1877